Co to?

Winiety, aberracje, przepalenia, niedoświetlenia, nieostrość…

To oczywiście opisy negatywnych cech aparatów sprzed ery wielo-turbo-mega-pikselowych. Te cechy miała większość urządzeń typu camera obscura sprzed lat 90, tych dostępnych dla naszych dziadków i rodziców. Jednak zdjęcia nimi robione to również nostalgia, wspomnienia, tęsknota za tym, co minione. Z tego wynika, że niedoskonałości nie są wyłącznie negatywne. Kodak Charmera to taki 8-bitowiec w dobie rozbudowanych RPG-ów na goglach VR. Samo dobro. Kompromis dla tych, co chcą bardziej „analogowo” i „retro”, ale ciągła walka z czasem nie pozwala na zabawę typowym analogiem. Na dodatek mieści się w kieszeni, może być przypięty do kluczy.

Lomografia, bez oryginalnego Łomo albo Smieny, w elektronicznej wersji mini, chwytająca chwile. Bez perfekcyjnego GO, bez możliwości modyfikacji przysłony, migawki i ISO, za to z diodą LED udającą lampę błyskową. Jakość analogowej foty z pierwszego aparatu Leica Henriego Cartier-Bressona rozwala w pył wszystko, co wyjdzie z tego mikro-breloko-aparatu, ale CO Z TEGO?

Szczegóły zapamiętuj w głowie. Lomografie niech będą zakładkami pamięci.